استاد پرویز مشکاتیان،نوازنده و آهنگساز برجسته موسیقی سنتی ایرانی بر اثر ایست قلبی در خانه اش در تهران درگذشت.
پرویز مشکاتیان در اردیبهشت 1334 در نیشابور به دنیا آمد،آموزش موسیقی و نواختن سنتور را از کودکی نزد پدرش،حسن مشکاتیان آغاز کرد.
اوسپس به تهران رفت و در کنار آموختن آکادمیک موسیقی در دانشکده هنرهای زیبا،ردیف میرزا عبداله را نزد نورعلی برومند و داریوش صفوت فرا گرفت و در کنار آن ریزه کاری های نوازندگی (به ویژه سه تار)،گوشه های مهجور و ناشناخته و ضربی های موسیقی ایرانی را از کسانی دیگری چون سعیذ هرمزی،یوسف فرتن و عبدالله دوامی می آموخت.
مشکاتیان به جز فراگیری سینه به سینه موسیقی ایرانی،یادگیری هارمونی،آهنگسازی و ارکستراسیون و آشنایی با موسیقی علمی را از طریق موسیقدانانی چون مهدی برکشلی و محمدتقی مسعودیه ادامه داد.
(داوود گنجه ای :) مشکاتیان در سال 54 در آزمون باربد به اتفاق پشنگ کامکار رتبه نخست نوازندگی سنتور را به دست می آورد و در همان سال به اتفاق داریوش طلایی (نوازنده تار) مقام ممتاز را کسب می کند.
او در اوایل سالهای 50 به عنوان مدرس موسیقی فعالیتش را در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی که زیر نظر داریوش صفوت اداره می شد،آغاز کرد.
استاد مشکاتیان در نوجوانی :
نسلی از برجسته ترین اهنگسازان،خوانندگان و نوازندگان موسیقی در آن سالها در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی مشغول به فعالیت بودند،کسانی چون محمدرضا شجریان،پرسا،محمدرضا لطفی،حسین علیزاده،داریوش طلایی،داوود گنجه ای ،نورالدین رضوی سروستانی و جلال ذوالفنون که هر کدام بعدها به وزنه های موسیقی ایران تبدیل شدند.
اما بسیاری از این افراد با اختلافی که با مرکز پیدا کردند،از انجا بیرون آمدند. پرویز مشکاتیان و حسین علیزاده گروه عارف و محمدرضا لطفی و پشنگ کامکار گروه شیدا را پایه گذاشته اند.
مشکاتیان در این سالها در حالی که بیست و چند سال بیشتر نداشت،تصنیف هایی را سرود که به اعتقاد برخی کارشناسان،از بهترین های موسیقی سنتی ایرانی در نیم قرن اخیر محسوب می شوند.
در آن سالها گروه عارف بیشتر با پرسا همکاری می کرد و گروه شیدا با محمدرضا شجریان.
کنسرت نوا ( با تصنیف پیر فرزانه) که با همکاری گروه عارف با خوانندگی پرسا در جشن هنر شیراز،در حفظیه برگزار شد شاید اوج کار این گروه در آن دوران باشد.
کنسرت افشاری و کنسرت ماهور ( با تصنیف ای تیر ) از فعالیتهای گروه عارف و پرسا بود.
مشکاتیان در سال 1356 همراه با دیگر نوازندگان و خوانندگان جوان ان زمان مانند لطفی،علیزاده،پشنگ و بیژن کامکار،شجریان و شهرام ناظری زیر نظر هوشنگ ابتهاج کانون فرهنگی،هنری چاووش را پایه گذاشت. کانون چاووش از آن سال تا1362 8 کاست منتشر کرد. محمدرضا شجریان،شهرام ناظری،بیژن کامکار و صدیق تعریف از خوانتندگان این مجوعه بودند.
تصنیفهای همراه شو عزیز،ایران و ایرانی از جمله سروده های ساخته مشکاتیان است که شجریان آنها را خوانده است.
استاد مشکاتیان و استاد شجریان :
کنسرت آستان جانان که مشکاتیان و شجریان با همراهی تمبک ناصر فرهنگ فر در سالهای نخستین 1360 در سفارت ایتالیا در تهران برگزار کردند،ابتدا به صورت پنهانی به بازار راه پیدا کرد و در سالهایی که موسیقی ایرانی در محاق بود،استقبال فوق العاده ای از این آلبوم در ایران شد.
این آلبوم در کنار کارهای مشترک دیگری از شجریان و مشکاتیان همچون سرعشق(با سه تار نوازی مشکاتیان) نوا و مرکب خوانی ، دستان، و دودعود هنوز از محبوبترین آثار موسیقی ایرانی نزد دوستداران موسیقی محسوب می شوند.
آخرین آلبوم مشترکی که از این دو هنرمند به طور رسمی در ایران منتشر شد آلبوم دستان بود که با اجرای گروه عارف در سال 1366 ضبط شد.
هر چند بعدها مشکاتیان و شجریان همکاری های جسته و گریخته ای داشتند،ازجمله کنسرتی که در پاریس در سال 1995 برگزار کردند. تصنیف قاصدک ساخته مشکاتیان با شعری از مهدی اخوان ثالث در این کنسرت اجرا شد.
مشکاتیان با خواننده های دیگری چون شهرام ناظری ( آلبوم لاله بهار)، علیرضا افتخاری (مقام صبر) علی جهاندار و حمیدرضا نوربخش نیز همکاری کرده بود.
اما پس از شجریان،او مدتی به طور مستمر با ایرج بسطامی همکاری کرد که حاصل آن آلبومهایی چون افشاری مرکب؛مژده بهار و افق مهر شد.
مشکاتیان در سالهای میانی دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد به جز انتشار نت نوشته آثار گذشته اش،نزدیک به هشت سال اجرای کنسرت را متوقف کرد تا سال 84 که کنسرتی را در تالار وزارت کشور با ترکیبی از اعضای قبلی گروه عارف و اعضای جوانتر با خوانندگی شهرام ناظری اجرا کرد.
آخرین کنرست مشکاتیان در تهران با خوانندگش حمیدرضا نوربخش برگزار شد.
از استاد مشکاتیان دو فرزند به نامهای آئین و آوا بر جا مانده است.
گوگوش در راستای فقدان ارحام صدر ( در مصاحبه با مجله جوانان ):
